| |
|
|
Miróbriga:
Romeinse stad - Santiago do Cacém
Belangrijkste bewoningsperiode ca. 50 tot 300 na Chr.
Oppervlakte 10-12 hectare
Bevolking ongeveer 2000 personen
Typisch Romeins provincieplaatsje,
dat in het klein een prima overzicht biedt van wat men ook op grotere
opgravingen mag verwachten.
Een centrale marktplaats (forum), een basilica en curia
(overheidsgebouwen) en een paar tempels.
Verderop vinden we woonblokken (insulae) met huurwoningen
voor de gewone bevolking.
En een enkele Domus, de grote woningen van de welgestelden.
Onontbeerlijk voor elke zichzelf respecterende Romeinse burger,
de baden (balnae) natuurlijk,Vooral het zogenoemde Westelijke
bad is bijzonder goed bewaard gebleven.
Direct bij de ingang is een informatiecentrum, het verdient aanbeveling
daar eerst even naar binnen te lopen.
Parque Mineiro do Lousal
- Lousal
Sinds de steentijd wordt op verschillende plaatsen op de zogenoemde
Iberische Pyriet-gordel naar het mineraal Pyriet (FeS2) gegraven,
oorspronkelijk voor verwerking als vuurslag (vandaar de naam), later
als grondstof voor ijzer en zwavel.
De industriele winning startte
hier rond 1850, de topjaren lagen rond een eeuw later. Daarna liep
de belangstelling voor pyriet terug.
In 1988 werden de pyriet-mijnen van Lousal definitief
gesloten.
Om economische en sociale terugloop te verhinderen, maar vooral
om te voorkomen dat het door de mijnbouwactiviteiten ontstane, unieke
landschap zou worden aangetast, werd de regio tot cultureel park
omgevormd.
Boeiend voor bezoekers is, naast de fraaie omgeving, vooral het
museum. Alles opgesteld in beeldschoon gerestaureerde voormalige
mijngebouwen.
Omgeven door de woningen van arbeiders en opzieners kost het geen
moeite zich voor te stellen hoe deze mijn ooit een stadje op zich
vormde.
Met een bezoek aan het nabijgelegen kunstnijverheidscentrum of het
restaurant "Armazém Central" kan het bezoek worden afgesloten.
Meer informatie: www.lousal.cienciaviva.pt
Romeinse Villa bij Pisões
- Beja
Een villa is niet zozeer een Romeins buitenhuis als wel een groot
landbouwbedrijf, met een luxe hoofdverblijf voor de eigenaar en
allerlei bijgebouwen voor het personeel, meestal slaven.
Deze villa vormde zo een dorp
op zich, met eigen watervoorziening, baden, heiligdommen
De romeinse dijk, waaraan dit bedrijf zijn water dankte, is even
ten westen van de hoofdwoning ( vlak over de weg) nog te bezichtigen
De grote rijkdom van de voormalige eigenaars is vooral nog zichtbaar
aan de vele, kunsthistorisch zeer belangrijke, mozaiekvloeren die
hier nog te zien zijn.
Ze stammen uit verschillende perioden (2e tot 4e eeuw na Chr.) en
laten heel verschillende stijlen zien. Een absolute aanrader.
Évora - UNESCO
world heritage
Évora is een (universiteits)stad in het zuidoosten van Portugal,
en is de hoofdstad van het gelijknamige district in de regio Alentejo.
De stad telt zo'n 50.000 inwoners.
Een dagtocht waard, op een uurtje rijden van No Campo.
Meer dan 2000 jaar oud met grote verschillen:
labyrintische straten, zonnige pleinen, moorse binnenplaatsen en gotische
portalen.
Uit de Romeinse tijd zijn er o.a. de "Diana Tempel",
muren, een aquaduct en thermen te zien. Uit de moslimse periode de
stadswijk Mouraria. Het historische centrum is geheel omringd door
een rubuste stadsmuur.
Évora was in de "gouden tijd" een stad die kunstenaars
aantrok uit Vlaanderen, Italië en Spanje, die ook tot haar glans
wilden bijdragen.
Zo is er de vroeg-gotische kathedraal, gebouwd van 1186 tot 1204,
met een klooster uit de 14de eeuw.
Er zijn zoveel sporen van die roemrijke tijd, dat de UNESCO de stad
op de werelderfgoelijst heeft gezet.
|
|
|